Losse eindjes

December is altijd een mooie maand om terug te kijken. Wat was ik allemaal van plan aan het begin van dit jaar? En hoeveel is daar eigenlijk van terecht gekomen?

2017

Als ik terugkijk naar mijn 2017 dan zie ik weer een prachtig jaar met vele hoogtepunten. Zo zijn mijn man en ik getrouwd, heb ik weer twee prachtige opleidingen achter de rug, hebben we met ons gezin een maand door Italië gereisd en heb ik enorm opgeruimd in huis. En daarnaast ben ik flink in de weer geweest als onderneemster en natuurlijk als moeder en stiefmam.

Wat heb ik niet gedaan en waarom?

En natuurlijk heb ik ook heel veel niet gedaan. Er ligt nog een stapel half uitgelezen boeken, onze tuin staat nog steeds vol onkruid, het schilderwerk dat nu toch echt moest gebeuren deze lente is weer verschoven naar de volgende lente. En wilde ik niet eigenlijk ook nog een aantal workshops geven en een online cursus maken dit jaar?

Gevoelig mens met een sterke wil

Met een leven zoals het mijne (met alle rollen en verantwoordelijkheden) is het risico van chaos in je hoofd groot. En ik betrap mezelf erop dat ik het mezelf soms niet bepaald makkelijk maak. Ik ben een gevoelig mens die echt haar rust nodig heeft, maar tegelijkertijd heb ik een sterke wil. Ik ben nieuwsgierig, zit vol ideeën en ben niet te stuiten. Als ik niet uitkijk, loop ik mezelf voorbij. En erger nog, ik laat dan een spoor van losse eindjes achter me. Want terwijl ik met het ene bezig ben, trekt het andere alweer mijn aandacht.

Ho, stop!

En dan is het ineens december… Ho, stop! Het is tijd om stil te staan en achter me te kijken. Tijd om alle losse eindjes op te rapen en stuk voor stuk te bekijken: losse eindjes in de fysieke wereld (papieren, boeken, kapotte objecten, noem maar op) én losse eindjes in mijn hoofd (onuitgevoerde ideeën, telefoontjes, afspraken, etc).

Tijd voor losse eindjes

De afgelopen paar dagen heb ik besteed aan het verzamelen van die losse eindjes. Om me vervolgens bij elk papiertje en (inmiddels opgechreven) idee af te vragen: ‘Wat is dit?’. En vervolgens ‘Moet of wil ik hier nog iets mee doen?’. En zo ja: ‘Wat is de volgende actie?’.

Rust en stilte

En nu merk ik pas goed wat er gebeurt als ik deze simpele handelingen uitvoer: ik voel rust en er is stilte in mijn hoofd. En terwijl ik dit doe, realiseer ik me dat ik mezelf misschien wel vaak zo druk maak omdat een deel van mij stiekem bang is voor die rust en die stilte. Want wat als ik er op een dag achter zou komen dat er helemaal geen losse eindjes meer zijn? Dat helemaal niets mijn aandacht meer vraagt? Wat dan?! Hoewel dit waarschijnlijk nooit zal gebeuren, merk ik bij mezelf dat die angst er wel stiekem een beetje zit.

Nodig de angst uit

Dus wat doe ik? Ik besluit het aan te gaan. Want zo ben ik dan ook wel weer als ik iets ontdek van mezelf. Ik ga zitten en ik nodig de angst uit. De angst voor het niets, voor de leegte. En dan, terwijl ik de angst de ruimte geef en in mijn keel voel, merk ik dat er tegelijkertijd een gevoel van diepe dankbaarheid en vreugde in me opborrelt. Ineens voel ik weer het contact met dat deel van mezelf waar mijn inspiratie en creativiteit vandaan komen. En dan realiseer ik me dat deze angst voor het niets me juist daarvandaan houdt. Dat rust en stilte een must zijn om onze creativiteit aan te kunnen boren. Van daaruit onstaan de mooiste, bezielde dingen.

Herken jij je in dit verhaal en ben je op zoek naar meer rust in je kop?

Of zou je stiekem juist eigenlijk van alles willen doen maar merk je dat je jezelf tegenhoudt omdat je het lastig vindt om uit je comfortzone te stappen?

Laat mij je helpen ontdekken waar jouw onrust of angst vandaan komt. Ik gebruik prachtige technieken en methodes die je helpen om in korte tijd tot de kern te komen.

Wil je mij eerst een beetje leren kennen? Meld je dan aan voor mijn gratis online minicursus Bewust Opruimen. Je ontdekt ervaart daarin onder andere hoe je emoties kunt loslaten die je vastgezet hebt in je lichaam en hoe je ruimte kunt creëren om nieuwe, positieve dingen aan te trekken in je leven.

 

Plaats een reactie